Вести

ИСТОРИЈА И ЕВОЛУЦИЈА НА ИНТРАВЕНОЗНА АНЕСТЕЗИЈА

Интравенската администрација на лекови датира од седумнаесеттиот век, кога Кристофер Рен инјектирал опиум во куче користејќи гускино перо и свински меур, при што кучето се „вкочанило“. Во 1930-тите, хексобарбиталот и пентоталот биле воведени во клиничката пракса.

Во 1960-тите години од минатиот век беа формирани модели и равенки за интравенски инфузии, а во 1980-тите беа воведени компјутерски контролирани системи за интравенска инфузија. Во 1996 година беше воведен првиот систем за инфузија контролиран од целта („Дипруфузор“).

ДЕФИНИЦИЈА

A целно контролирана инфузијае инфузија контролирана на таков начин што се обидува да постигне концентрација на лек дефинирана од корисникот во дел од телото од интерес или ткиво од интерес. Овој концепт првпат го предложил Кругер Тимер во 1968 година.

ФАРМАКОКИНЕТИКА

Волумен на дистрибуција.

Ова е очигледниот волумен во кој се дистрибуира лекот. Се пресметува со формулата: Vd = доза/концентрација на лекот. Неговата вредност зависи од тоа дали се пресметува во време нула – по болус (Vc) или во стабилна состојба по инфузија (Vss).

Чистење.

Клиренсот го претставува волуменот на плазма (Vp) од кој лекот се елиминира во единица време за да се објасни неговата елиминација од телото. Клиренс = Елиминација X Vp.

Како што се зголемува клиренсот, полуживотот се намалува, а како што се зголемува волуменот на дистрибуција, така се намалува и полуживотот. Клиренсот може да се користи и за да се опише колку брзо лекот се движи помеѓу одделите. Лекот првично се дистрибуира во централниот оддел пред дистрибуција во периферните оддели. Ако се познати почетниот волумен на дистрибуција (Vc) и посакуваната концентрација за терапевтски ефект (Cp), можно е да се пресмета дозата на оптоварување за да се постигне таа концентрација:

Доза на вчитување = Cp x Vc

Исто така, може да се користи за пресметување на болус дозата потребна за брзо зголемување на концентрацијата за време на континуирана инфузија: Болус доза = (Cnew – Cactual) X Vc. Стапката на инфузија за одржување на стабилна состојба = Cp X Клиренс.

Едноставните режими на инфузија не постигнуваат стабилна концентрација во плазмата сè додека не се постигнат најмалку пет пати повеќе од полуживотот на елиминација. Посакуваната концентрација може да се постигне побрзо ако болус дозата е проследена со брзина на инфузија.